آموزش نقاشی زیر لعابی

زیرلعابی
نقاشی زیر لعابی

تعریف نقاشی زیر لعابی و نکات مهم در اجرای نقاشی زیر لعابی به عنوان یکی از تکنیک‌های نقاشی بروی ظروف سفال و سرامیک به صورت مفصل در مقالات وبلاگ آورده شده است. برای دسترسی به مقاله کلیک کنید.

در این مقاله میخواهیم به عنوان آموزش یا کمک آموزش در امر نقاشی زیر لعابی نکات مهم یا تکمیلی مبحث قبلی را بیان کنیم. پس، پس از خواندن تعاریف اولیه در لینک بالا به مطالعه‌ی ادامه ی این مقاله بپردازید.

اکسیدهای رنگی یا اِستین؟

در گذشته برای اجرای تکنیک نقاشی زیر لعابی از اکسیدهای رنگی مانند اکسید کبالت، انواع اکسیدهای آهن، اکسید مس، اکسید منگنز و غیره استفاده می شده است اما امروزه برای افزایش تکرار پذیری و قابل اطمینان بودن رنگ‌ مورد استفاده از اکسیدهای رنگی به نام اِستِین(stain) استفاده میشود. استین‌ های رنگی در واقع همان اکسیدها هستند اما میزان خلوص آن‌ها بسیار بالاست و رنگ مورد نظر از طریق ترکیب چند اکسید رنگی حاصل شده است و رنگ پس از پخت دقیقاً با رنگ قبل از پخت تطابق دارد.

پی نوشت۱: 

فقط یک استثنا در این زمینه وجود دارد و آن رنگ لاجورد سنتی است که رنگ استین آن قبل از پخت به رنگ یاسی است و پس از لعاب خوردن به رنگ لاجورد سنتی تبدیل میشود در غیر این صورت تمامی رنگها همانی هستند که با چشم دیده میشوند. 

پی نوشت۲:

میزان کم رنگ یا پُر رنگ شدن استین به غلظتی از استین که مورد استفاده قرار میگیرد بستگی دارد. معمولاً برای همبستگی بیشتر بین بدنه، نقاشی و لعاب از مقدار لعاب در ترکیب استین استفاده میشود. پس اگر قصد دارید خودتان میزان لعاب را تغییر دهید، از خریدار جوهر رنگی یا استین خالص بدون لعاب بگیرید و در صورتیکه ترازوی گرمی ندارید، استین های ترکیب شده با لعاب بهترین گزینه خواهند بود. میزان لعاب معمولاً ۵-۸ درصد وزنی است که برای رنگ های مختلف میزان لعاب متفاوت است. به عنوان مثال برای رنگ زرد از حداقل میزان لعاب یعنی ۵ درصد استفاده میشود و برای رنگ لاجورد تا ۸ درصد لعاب مورد استفاده قرار میگیرد.

پی نوشت ۳:

منظور از لعاب در ترکیب با استین، لعاب شفاف یا ترنسپرنت است و در صورتیکه از لعاب مات یا اوپک استفاده شود، رنگ پس از پخت با رنگ قبل ازپخت بسیار متفاوت است زیرا باعث کمرنگ شدن جوهر میشوند.

بدنه‌ خام یا بیسکوییت؟

همان‌طور که در مقاله اشاره شد، برای نقاشی زیر لعابی میتوان از بدنه‌ی خام یا بیسکوییت شده استفاده کرد. مزیت بدنه ی بیسکوییت شده به بدنه ی خام استحکام آن است. در صورتیکه بدنه خام باشد ممکن است با اعمال فشار دست به بدنه در حین نقاشی، بدنه دچار شکست شود. اما بدنه ی خام مزایای دیگری دارد که بدنه ی بیسکوییت شده ندارد به همین جهت بسیاری از کسانی که نقاشی زیر لعابی انجام میدهند بدنه ی خام را به بدنه ی بیسکوییت شده ترجیح میدهند. یکی از این عوامل، تکنیک اسگرافیتو است. در این تکنیک ابتدا نقاشی اعمال میشود و سپس با استفاده از یک ابزار نوک تیز مانند خلال دندان یا ابزارهای حرفه ای تر و مخصوص اسگرافیتو، خش بروی بدنه اعمل میشود که خش های اعمال شده به صورت منظم و هدفمند اعمال میشوند و طرحی بروی بدنه ایجاد میکنند. شکل زیر یک نمونه از تکنیک اسگرافیتو است.

علت دیگری که بسیاری از هنرمندان را به سمت نقاشی زیرلعابی بروی بدنه ی خام سوق میدهد، سهولت نقاشی و سهولت رفع ایرادها بروی بدنه ی خام است. بروی این بدنه وقتی رنگ گزاری به صورت اشتباهی انجام شود با کمک ابر و آب میتوان رنگ را پاک کرد و اشتباهات را اصلاح کرد اما بروی بدنه ی بیسکوییت شده نمیتوان به این راحتی اشتباهات را اصلاح کرد و برای اصلاح نیاز به خراشیدن بدنه با سمباده یا تیغ است که این امر کیفیت ظاهری کار را بسیار کاهش میدهد. بنابراین توصیه ی تیم نقش آتش به شما، آموزش مناسب و تمرین فراوان است که در این راستا میتوانید از آموزشهای مجازی و حضوری تیم نقشِ‌اتش بهره ببردیو تا یکسال از پشتیبانی یکساله ی این تیم نیز بهره مند شوید.

ازینکه تا پایان این مقاله همراه تیم نقشِ‌آتش بودید صمیمانه سپاسگزاریم.

اسگرافیتو-نقاشی زیر لعابی